Witamy na stronie Zespołu Szkół w Skorzewie

Patron szkoły

                                                            Nie żyje się, nie kocha się, nie umiera się - na próbę.

                                                                                                                       Jan Paweł II


 papiez_jan_pawel_iijpg [250x178]           Karol Józef Wojtyła urodził się 18 maja 1920 r. w Wadowicach, w pobliżu Krakowa. Przyszedł na świat jako drugi syn Emilii i Karola Wojtyłów. Miał brata Edmunda, który studiował medycynę w Krakowie i został lekarzem oraz siostrę Olgę, która zmarła zaraz po urodzeniu. W dzieciństwie Karola nazywano najczęściej zdrobnieniem imienia – Lolek. Uważano go za chłopca utalentowanego i wysportowanego. Kiedy Karol miał niespełna osiem lat w rodzinie Wojtyłów wydarzyła się tragedia. 13 kwietnia 1929 roku zmarła jego mama. To był niezwykle trudny czas dla rodziny Wojtyłów. Tym bardziej, że w 1932 roku z powodu szkarlatyny zmarł brat Karola Edmund. Chorobą zaraził się od swojej pacjentki w szpitalu w Bielsku. Od września 1930 r. Karol rozpoczął naukę w ośmioletnim Państwowym Gimnazjum Męskim im. Marcina Jadowity w Wadowicach, które ukończył w 1938 roku, otrzymując świadectwo maturalne z oceną celującą. Później podjął studia polonistyczne na Wydziale Filozoficznym Uniwersytetu Jagiellońskiego. 18 lutego 1941 r. zmarł ojciec Karola. Tak też, w wieku 21 lat, Karol pozostał bez rodziny i środków do życia, a wokół szalała II wojna światowa z dnia na dzień, zbierając coraz większe żniwo. W tym też czasie realizował swoje pasje aktorskie w konspiracyjnym Teatrze Rapsodycznym oraz napisał wiele utworów poetyckich. Niewątpliwie ogromny wpływ na późniejszą postawę Karola Wojtyły i Jana Pawła II miało doświadczenie pracy fizycznej, jaką podjął w zakładach chemicznych Solvay.      

            Był to czas głębokiego rozeznawania powołania, czego owocem było wstąpienie przez młodego Karola do tajnego Metropolitalnego Seminarium Duchownego w Krakowie. Już 1 listopada 1946 r. kard. Adam Stefan Sapieha wyświęcił go na księdza.15 listopada 1946 r. wraz z klerykiem Stanisławem Starowiejskim poprzez Paryż wyjechał do Rzymu, aby kontynuować studia na Papieskim Międzynarodowym Athenaeum Angelicum. W lipcu 1948 r. na okres 7 miesięcy ks. Karol został skierowany do pracy w parafii Niegowić, gdzie spełniał zadania wikarego i katechety. W marcu 1949 r. został przeniesiony do parafii św. Floriana w Krakowie. Tam prężnie współpracował z młodzieżą, którą zaraził pasją i miłością do gór. Organizowali także spływy kajakowe na Mazurach. W Krakowie też otrzymał w 1948 roku tytuł doktora teologii. W roku 1956 objął katedrę etyki Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego. W 1958 r. Karol Wojtyła został mianowany biskupem pomocniczym krakowskim. Przyjął wówczas, zgodnie z obyczajem, jako hasło przewodnie swej posługi słowa Totus tuus (łac. „Cały Twój”), które kierował do Matki Chrystusa. Natomiast 30 grudnia 1963 r. został mianowany arcybiskupem metropolitą krakowskim. Podczas konsystorza 26 czerwca 1967 r. został nominowany kardynałem.  Jako pasterz diecezji starał się ogarniać swą posługą wszystkich potrzebujących. Wizytował parafie, odwiedzał klasztory. Był otwarty na każdego człowieka. Stał się znanym poza Polską autorytetem. Był obok Prymasa Polski kard. Stefana Wyszyńskiego najważniejszą postacią Episkopatu Polski.  

            W nocy z 28 na 29 września 1978 r. po zaledwie 33 dniach pontyfikatu zmarł papież Jan Paweł I. 16 października 1978 r. około godziny 17.15 kardynał Karol Wojtyła został wybrany papieżem. Przyjął imię Jan Paweł II. Był pierwszym papieżem z Polski, jak również pierwszym po 455 latach biskupem Rzymu, nie będącym Włochem.  Pontyfikat Jana Pawła II trwał ponad 26 lat i był drugim co do długości w dziejach Kościoła.  Podczas wszystkich pielgrzymek Jan Paweł II przebył ponad 1,6 miliona kilometrów. Odbył 102 pielgrzymki zagraniczne, podczas których odwiedził 135 krajów, oraz 142 podróże na terenie Włoch. Ogłosił 1318 błogosławionych (w tym 154 Polaków) i 478 świętych. Napisał 14 encyklik, 14 adhortacji, 11 konstytucji oraz 43 listy apostolskie. Nie sposób nawet opisać całego bogactwa nauczania Papieża-Polaka. Chętnie spotykał się z młodymi ludźmi i poświęcał im dużo uwagi. W 1985 r. zapoczątkował tradycję Światowych Dni Młodzieży. Niemal cały pontyfikat Jana Pawła II naznaczony był cierpieniem. 13 maja 1981 r., podczas audiencji generalnej na Placu św. Piotra w Rzymie Papież został postrzelony w brzuch oraz rękę przez tureckiego zamachowca Mehmeta Ali Agcę. Ocalenie, jak sam wielokrotnie podkreślał, zawdzięczał Matce Bożej Fatimskiej, której rocznicę objawień tego dnia obchodzono. Niestety, do pełnego zdrowia już nigdy nie powrócił. Następstwa postrzału spowodowały liczne komplikacje zdrowotne, konieczność kolejnych operacji, pobyty w szpitalu. Cierpiał na oczach tłumów, którym w ten sposób dawał niezwykłą katechezę. Wielokrotnie też podkreślał wartość choroby i zwracał się do ludzi chorych i starszych o modlitewne wspieranie jego pontyfikatu. Cierpiał na postępującą chorobę Parkinsona. Nagłe pogorszenie stanu zdrowia Papieża rozpoczęło się 1 lutego 2005 r. Przez ostatnie dwa miesiące życia Jan Paweł II wiele dni spędził w szpitalu i nie pojawiał się publicznie. 2 kwietnia 2005 r. o godz. 21.37 Jan Paweł II odszedł do domu Ojca. Pogrzeb odbył się w piątek, 8 kwietnia 2005 r.

            Proces beatyfikacyjny rozpoczął się niemalże natychmiast, tak, że uroczysta Msza święta beatyfikacyjna miała miejsce już 1 maja 2011 r.  Sprawował ją sam Papież Benedykt XVI. Kanonizacja natomiast miała miejsce 27 kwietnia 2014 r. i dokonał jej Papież Franciszek. Na datę liturgicznego wspomnienia św. Jana Pawła II wybrano dzień 22 października, przypadający w rocznicę uroczystej inauguracji pontyfikatu Papieża-Polaka.